آموزشي

تحقيقات رسمي بسيار كمي براي درك اينكه چگونه فناوري اطلاعات بر كودكان در سنين مختلف تأثير مي گذارد و «زمان مناسب» براي شروع فعاليت هاي مختلف چه زماني است، انجام شده است. همچنين، كودكان در رشد و بلوغ متفاوت هستند. بنابراين والدين و معلمان بايد ابتدا رشد عاطفي و توانايي هاي فرزند خود را در نظر بگيرند.

اما عقل سليم، همراه با توصيه‌هاي كارشناسان رشد كودك، دستورالعمل‌هاي مناسب سن را پيشنهاد مي‌كند. برخلاف برخي ديگر از زمينه هاي رشد كودك، والدين نبايد استفاده از رايانه را به عنوان يك نقطه عطف رشد در نظر بگيرند. در اين عرصه هيچ "بايد"هايي مانند "كودك بايد تا 15 ماهگي راه برود" وجود ندارد.

نكته اصلي كه بايد در نظر داشت اين است كه دنياي آنلاين مجموعه جديدي از تجربيات را به كودكان ارائه مي دهد، دنياي ديگري براي كشف. همچنين يك منبع جديد براي كمك به ارضاي كنجكاوي به ظاهر بي پايان كودك و يافتن پاسخ براي آن سوالات شگفت انگيزي است كه بچه ها دائماً با آنها روبرو مي شوند.

بسياري از نكات زير در اين از دست دادن براي بيش از يك گروه سني اعمال مي شود. من نوك را در گروه سني قرار داده ام كه براي اولين بار در آن اعمال مي شود.

سنين 2 تا 3
كامپيوترها نبايد نقش زيادي در زندگي كوچك‌ترين كودك داشته باشند. با اين حال، ديدن اعضاي خانواده در استفاده از رايانه و لذت بردن از خود به صورت آنلاين، در يك كتابخانه، در يك مركز اجتماعي، يا در خانه براي كودكان بسيار كم ضرري ندارد.

در اين زمان، رايانه‌هاي مستقلي كه از سي‌دي يا دي‌وي‌دي يا نرم‌افزارهاي ديگر (به‌جاي فعاليت‌هاي آنلاين) استفاده مي‌كنند، به احتمال زياد چيزي را دارند كه كودكان اين سن به آن نياز دارند. مجلات والدين و برخي سازمان هاي غيرانتفاعي نظراتي را درباره نرم افزار منتشر مي كنند كه ممكن است مفيد باشد.

نكات كاربردي
كودكان دوست دارند با وسايل بازي كنند: به آرامي به آنها اجازه دهيد در مورد صفحه كليد (برخي مخصوص كودكان طراحي شده اند)، ماوس و غيره ياد بگيرند.
به دنبال كتاب‌ها و برنامه‌هاي ويديويي براي كودكان مانند خيابان Sesame باشيد كه شامل تصاوير كودكان و اعضاي خانواده در استفاده از رايانه است. اينها مي توانند قرار گرفتن در معرض مهم را ارائه دهند و علاقه را تشويق كنند.

رده سني 4 - 7
در حالي كه استفاده جدي از رايانه براي اين نوجوانان در اولويت نيست، كودكان در اين سن مي توانند استفاده بيشتري از بازي هاي رايانه اي و محصولات آموزشي را آغاز كنند. كودكان در اين سن مي توانند به سي دي و دي وي دي و ساير نرم افزارهاي كامپيوتري براي يادگيري اوليه كامپيوتر مراجعه كنند. كودكان بزرگ‌تر در اين گروه سني نيز مي‌توانند با نظارت والدين يا معلم شروع به كاوش در منابع آنلاين كودكان كنند.

اين نوع قرار گرفتن در معرض يك كودك خردسال، راهي عالي براي والدين براي درگير شدن با رسانه هاي جديد است. كودكان به طور شهودي و سريع ياد مي گيرند، اما در اين سن هنوز براي خواندن و تفسير دستورالعمل ها به والدين وابسته هستند.

نكات كاربردي

از تجربيات واقعي براي نشان دادن رفتار و قوانين مناسب استفاده كنيد.
نتايج و دستاوردهاي ملموس زيادي را نشان دهيد. به عنوان مثال، كارهايي را كه فرزندتان روي رايانه انجام داده است، چاپ كنيد.

يك آدرس ايميل را با دانش آموزان به اشتراك بگذاريد تا بتوانيد بر نامه هاي او نظارت داشته باشيد و در مورد مكاتبات صحبت كنيد.

با والدين تماس بگيريد تا بتوانيد يادگيري مدرسه را با يادگيري در خانه هماهنگ و تقويت كنيد.
براي پيشنهاد فعاليت هاي آنلاين خوب به كتابداران و مجلات مختلف رايانه و رسانه مراجعه كنيد.

سنين 8-11
اين سن زماني است كه كودكان مي توانند مستقيماً شروع به تجربه و قدرداني كامل از پتانسيل تجربيات آنلاين كنند. كودكان مي توانند شروع به استفاده از دايره المعارف هاي آنلاين و دانلود تصاوير و تصاوير گرافيكي براي گزارش هاي مدرسه كنند.

آنها همچنين مي توانند دوستان قلمي از مكان هاي مختلف داشته باشند، با اقوام دور و دوستان آنلاين تبادل داستان كنند و حتي پروژه هاي مدرسه مشترك را انجام دهند. همچنين تعيين دستورالعمل ها، آموزش ارزش ها و نظارت دقيق بر آنچه كودكان انجام مي دهند سن بسيار مهمي است.

همانطور كه كودكان به سمت استقلال حركت مي كنند، مهم است كه شما "دست روي دست" بمانيد و به آنها كمك كنيد تا مواد غني و مناسب را راهنمايي كنند. واقعيت مهم ديگر اين است كه كودكان در اين سن به عنوان يك بازار تجاري مهم مورد هدف برنامه نويسان و تبليغ كنندگان قرار مي گيرند. سواد رسانه اي - كمك به كودكان در ارزيابي محتوا و درك آنچه در پس تبليغات وجود دارد - يك مهارت مهم براي آموزش است.

نكات كاربردي
قوانين بسيار واضحي را براي استفاده آنلاين و عواقب واضح در صورت شكستن آنها تعيين كنيد.
به كودكان آموزش دهيد كه بدون اجازه شما محصولات سفارش ندهند و اطلاعاتي درباره خود يا خانواده خود ارائه نكنند.

خانه را با فعاليت هاي مدرسه هماهنگ كنيد.
به كودكان بياموزيد كه در صورت مواجهه با چيزهاي ترسناك يا غيرعادي در اينترنت به شما اطلاع دهند.

به كودكان كمك كنيد ماهيت اطلاعات تجاري و نحوه تفكر در مورد آن را درك كنند.
درباره برخي از جنبه هاي منحصر به فرد رفتار در فضاي مجازي بحث كنيد. مانند ناشناس بودن و معناي آن براي دانش آموزان شما و ديگران.

ساعت را تماشا كن اگر شما يا دانش آموزانتان زمان را از دست مي دهيد، از ساعت زنگ دار يا تايمر استفاده كنيد.
مطمئن شويد كه والدين به صورت حساب تلفن و كارت اعتباري خود دقت كنند.

عوامل حواس پرتي را از بين ببريد. اگر هميشه با اطلاعات بمباران مي‌شويم، چگونه بهتر تمركز كنيم؟ تمرين كنيد تا زمان را در برنامه خود براي انجام يك كار يا فعاليت خاص مسدود كنيد. در اين مدت، درخواست كنيد كه تنها بمانيد يا به مكاني برويد كه بعيد است ديگران مزاحم شما شوند: كتابخانه، كافي شاپ، اتاق خصوصي.

رسانه‌هاي اجتماعي و ساير برنامه‌ها را ببنديد، اعلان‌ها را بي‌صدا كنيد و تلفن خود را در كيف يا كوله پشتي از ديد پنهان نگه داريد. همانطور كه در HBR توضيح داده شد، محققان دريافتند كه ظرفيت شناختي به طور قابل توجهي در زماني كه تلفن دور از ديد بود بهتر بود، نه فقط خاموش. نگه داريد تمركز اصلي شما تكميل كاري است كه بايد انجام دهيد. خاموش كردن اختلالات داخلي و خارجي مي تواند به شما در تمركز كمك كند.

چندوظيفگي را كاهش دهيد. تلاش براي انجام چندين فعاليت به طور همزمان باعث مي شود احساس بهره وري داشته باشيم. همچنين دستور العملي براي تمركز كمتر، تمركز ضعيف و بهره وري كمتر است. و بهره وري پايين مي تواند منجر به فرسودگي شغلي شود. نمونه هايي از چندوظيفه اي شامل گوش دادن به يك پادكست در حين پاسخ دادن به ايميل يا صحبت با شخصي از طريق تلفن در حين نوشتن گزارش است. چنين چندوظيفه اي نه تنها توانايي تمركز شما را مختل مي كند، بلكه كيفيت كار شما را نيز به خطر مي اندازد.

ذهن آگاهي و مديتيشن را تمرين كنيد. مديتيشن يا تمرين فعاليت هاي تمركز حواس مي تواند بهزيستي و آمادگي ذهني را تقويت كرده و تمركز را بهبود بخشد. در طول فرآيند مديتيشن، مغز ما آرام‌تر مي‌شود و كل بدن ما آرام‌تر مي‌شود. ما در طول فرآيند روي نفس خود تمركز مي كنيم تا ذهنمان پرت نشود. با تمرين، مي‌توانيم ياد بگيريم كه از نفس خود استفاده كنيم تا توجه خود را به يك كار خاص برگردانيم تا بتوانيم آن را به خوبي انجام دهيم، حتي اگر دچار وقفه شويم.

بيشتر بخواب. عوامل زيادي بر خواب شما تأثير مي گذارد. يكي از رايج ترين آنها خواندن از طريق يك دستگاه الكترونيكي مانند رايانه، تلفن يا تبلت يا تماشاي فيلم يا برنامه تلويزيوني مورد علاقه خود در تلويزيون LED درست قبل از خواب است. تحقيقات نشان داده است كه چنين دستگاه هايي نور را به سمت انتهاي آبي طيف ساطع مي كنند. چنين نوري شبكيه چشم شما را تحريك مي كند و از ترشح ملاتونين كه پيش بيني خواب را در مغز تقويت مي كند، جلوگيري مي كند.

از يك فيلتر يا عينك "نور آبي" استفاده كنيد تا چنين نور آبي را به حداقل برسانيد يا از تمام وسايل الكترونيكي قبل از خواب اجتناب كنيد. راه‌هاي ديگر براي بهبود خواب عبارتند از اجتناب از ورزش در اواخر روز، هيدراته ماندن در طول روز، استفاده از يادداشت‌هاي روزانه يا تمرين‌هاي تنفسي براي آرام كردن ذهن، و ايجاد يك برنامه و برنامه زمان‌بندي قابل پيش‌بيني براي خواب.

تمركز روي لحظه را انتخاب كنيد. زماني كه احساس مي كنيد نمي توانيد تمركز كنيد ممكن است غيرقابل تصور باشد، اما به ياد داشته باشيد كه شما انتخاب مي كنيد كه كجا تمركز كنيد. وقتي ذهن شما هميشه در گذشته است و نگران آينده است، تمركز كردن سخت است. در حالي كه آسان نيست، سعي كنيد وقايع گذشته را رها كنيد. تأثير، آنچه را كه احساس كرديد و آنچه از آن آموختيد را بپذيريد، سپس آن را رها كنيد.

به طور مشابه، نگراني هاي خود را در مورد آينده تصديق كنيد، در نظر بگيريد كه چگونه آن اضطراب را در بدن خود تجربه مي كنيد، سپس آن را رها كنيد. ما مي‌خواهيم منابع ذهني خود را طوري تربيت كنيم كه بر جزئيات آنچه در حال حاضر اهميت دارد تمركز كنيم. ذهن ما به سمتي مي رود كه براي تمركز انتخاب مي كنيم.

استراحت كوتاهي داشته باشيد. اين نيز ممكن است غير منطقي به نظر برسد، اما وقتي براي مدت طولاني روي چيزي تمركز مي كنيد، ممكن است تمركز شما شروع به از بين رفتن كند. ممكن است در اختصاص دادن توجه خود به كار دشوارتر و بيشتر احساس كنيد.

محققان دريافته اند كه مغز ما تمايل دارد منابع تحريك مداوم را ناديده بگيرد. استراحت هاي بسيار كوچك با تمركز مجدد در جاي ديگر مي تواند تمركز ذهني را به طور چشمگيري بهبود بخشد. دفعه بعد كه روي پروژه اي كار مي كنيد، زماني كه احساس گرفتگي كرديد، استراحت كنيد. حركت كنيد، با كسي صحبت كنيد يا حتي به نوع ديگري از كار تغيير دهيد. شما با ذهني متمركزتر باز خواهيد گشت تا عملكرد خود را بالا نگه داريد.

با طبيعت ارتباط برقرار كنيد. تحقيقات نشان داده است كه حتي وجود گياهان در فضاهاي اداري مي تواند به افزايش تمركز و بهره وري و همچنين رضايت در محل كار و كيفيت بهتر هوا كمك كند. پيدا كردن زماني براي قدم زدن در پارك يا قدرداني از گياهان يا گل‌هاي باغتان مي‌تواند تمركز شما را افزايش دهد و به شما كمك كند سرحال باشيد.

مغز خود را آموزش دهيد تحقيقات علمي شروع به جمع آوري شواهد در مورد توانايي فعاليت هاي تمرين مغز براي تقويت توانايي هاي شناختي، از جمله تمركز، در بزرگسالان كرده است. چنين بازي هاي آموزشي مغز همچنين مي تواند به شما در تقويت حافظه كاري و كوتاه مدت و همچنين مهارت هاي پردازش و حل مسئله كمك كند. نمونه هايي از اين گونه بازي ها عبارتند از: پازل، سودوكو، شطرنج و بازي هاي ويدئويي محرك مغز.

ما انسانها وقتي امنيت و عشق را تجربه مي كنيم، مي‌دانيم كه شايسته آن هستيم. ما به طور طبيعي به سمت افرادي كه تداعي كننده اين دو مفهوم هستيد جذب مي شويم. در مقابل وقتي با افرادي روبرو مي شويم كه اين كار را نمي كنند، به سرعت تغيير مسير مي دهيم.

اما اگر اين نيازهاي اساسي در اوايل زندگي ما برآورده نمي شد، اين شناخت دروني ممكن بود به طور طبيعي به وجود نيايد. ممكن است اين احساس را داشته باشيم كه چيزي كم است و احساس نااميدي و آسيب ديدگي مي كنيم و نمي دانيم چه بايد كنيم. 

مشكل اين است كه ما را منفعل مي كند. ما به زندگي و مردم اجازه مي‌دهيم تا ما را به هر جهتي هدايت كنند، چه مناسب باشند و چه نباشند.

وقتي نمي‌دانيم به چه چيزي نياز داريم، چگونه مي‌توانيم انتظار داشته باشيم كه ديگران بدانند به چه چيزي نياز داريم؟

بنابراين رابطه ما با خودمان در درجه اول و مهمتر از هر چيز است. بنابراين ابتدا بايد نيازهاي خود را بشناسيم و سپس به دنبال برآورده كردن آنها باشيم. 

نيازهاي عاطفي من چيست؟

همه ما نيازهاي عاطفي اصلي داريم. برخي از اين موارد را همه ما به اشتراك مي گذاريم، برخي ديگر ممكن است براي شما منحصر به فردتر باشند.

بر اساس طرحواره درماني، 5 نياز عاطفي اصلي وجود دارد كه همه ما در آن سهيم هستيم و اينها عبارتند از:

احساس امنيت

خودمختاري

احساس شايستگي

داشتن حس هويت

آزادي بيان

براي شروع شناسايي نيازهاي عاطفي خود، سعي كنيد فهرستي را در زير هر يك از اين زمينه ها بنويسيد. به عنوان مثال، از خود بپرسيد: "چه چيزي باعث مي شود در زندگي احساس امنيت كنم؟چه چيزي براي مي تواند هدف، خودمختاري و هويت ايجاد مي كند؟ در حال حاضر چقدر در زندگي ام به اهدافم دست پيدا كرده ام.

اگر تشخيص نيازهايتان برايتان دشوار است، سعي كنيد چندين بار در روز به خودتان مراجعه كنيد. از خود بپرسيد "در حال حاضر به چه چيزي نياز دارم؟

وقتي مي‌خواهيد با نيازهاي خود ارتباط برقرار كنيد، مي‌توانيد به ذهن خردمند كمك كنيد. ذهن عاقل بخشي از خودمان است كه به سادگي مي داند چه چيزي براي ما بهتر است. حساسيت و شهود ذهن عاطفي و منطق ذهن معقول را گرد هم مي آورد.

يك تمرين منظم مديتيشن مي تواند به اين امر كمك كند. يك نقطه خلوت پيدا كنيد، چشمان خود را ببنديد و توجه خود را به نفس خود جلب كنيد. در طول مديتيشن، نسبت به هر چيزي كه ذهن عاقل به شما مي گويد در مورد آنچه براي احساس امنيت، امنيت و رضايت نياز داريد، هوشيار باشيد.

بزرگسالان با نيازهاي عاطفي برآورده نشده در دوران كودكي ممكن است در تشخيص اينكه آنها را دارند مشكل داشته باشند

همانطور كه شروع به برقراري ارتباط بيشتر با نيازهاي خود مي كنيد، مي توانيد درك كنيد كه چرا آنها تاكنون چنين جايگاهي در زندگي شما داشته اند. وقتي مي دانيم چرا با چيزي دست و پنجه نرم مي كنيم، خود را در موقعيت بسيار بهتري براي «تعمير» آن قرار مي دهيم.

افرادي كه به طور غريزي نيازهاي خود را مي شناسند، تمايل به انجام اين كار دارند زيرا آنها را تجربه كرده اند. اگر اكنون در شناسايي نيازهاي خود مشكل داريد، احتمالاً نيازهاي خاصي در دوران رشد شما به اندازه كافي برآورده نشده است.

حافظه بلند مدت ذخيره سازي اطلاعات براي مدت طولاني است. حافظه بلند مدت آخرين مرحله در پردازش حافظه است. اطلاعات ذخيره شده در حافظه بلند مدت بيشتر از حافظه كوتاه مدت است. حافظه بلندمدت با گذشت زمان بسيار كم تحليل مي‌رود و به ياد آوردن آن آسان‌تر مي‌شود.

ذهن خودآگاه ما ممكن است از اطلاعات ذخيره شده در حافظه بلند مدت آگاه نباشد. اما اين اطلاعات را مي توان با سهولت و دقت به خاطر آورد. نمونه‌هايي از حافظه بلندمدت، يادآوري يك رويداد مهم در گذشته‌هاي دور يا مهارت‌هاي دوچرخه‌سواري است كه شخصي در كودكي آموخته است.

برخي چيزها به راحتي بخشي از حافظه بلندمدت مي شوند در حالي كه برخي ديگر ممكن است نياز به تمرين مداوم داشته باشند تا براي مدت طولاني ذخيره شوند. همچنين از فردي به فرد ديگر متفاوت است. برخي از افراد مي توانند چيزهاي پيچيده را با مشكل كم يا بدون مشكل به خاطر بسپارند، در حالي كه برخي ديگر ممكن است در به خاطر سپردن اطلاعات ساده تر و روزمره زندگي خود دچار مشكل شوند.

حافظه بلند مدت معمولا بر خلاف حافظه كوتاه مدت تعريف مي شود. خاطرات كوتاه مدت فقط حدود 18 تا 30 ثانيه دوام مي آورند در حالي كه خاطرات بلند مدت ممكن است ماه ها يا سال ها يا حتي دهه ها باقي بمانند. ظرفيت حافظه بلند مدت در مقايسه با حافظه كوتاه مدت و كاري نامحدود است. تحقيقات زيادي نشان داده است كه انواع مختلفي از خاطرات طولاني مدت در قسمت هاي مختلف مغز ذخيره مي شود.

خشونت يك پديده جهاني است كه هر ساله منجر به مرگ بيش از 1.6 ميليون نفر مي شود و آن را به يكي از علل اصلي مرگ و مير در سراسر جهان تبديل مي كند.

در حالي كه هيچ كشوري تحت تأثير خشونت قرار نگرفته است، اكثريت قريب به اتفاق مرگ و مير ناشي از آن در كشورهاي كم درآمد تا متوسط ​​رخ مي دهد كه بسياري از آنها دچار درگيري هاي داخلي هستند. با اين حال، بايد در نظر داشت كه مرگ‌هاي خشونت‌آميز را نمي‌توان صرفاً به جنگ نسبت داد و بيش از 80 درصد از اين مرگ‌ها خارج از درگيري‌هاي مسلحانه رخ مي‌دهد.

همچنين نشان داده شده است كه خشونت موضوعي بسيار پرهزينه است و تنها در سال 2015 كل تأثير خشونت بر اقتصاد جهاني 13.6 تريليون دلار تخمين زده شده است - رقمي كه معادل 13.3 درصد توليد ناخالص داخلي جهان است.

خشونت به طور فزاينده اي بين فردي تبديل شده و با فعاليت هاي مجرمانه به ويژه در مناطق شهري مرتبط است. طبق مطالعه جهاني سازمان ملل در مورد قتل، قتل عمدي عامل مرگ تقريباً نيم ميليون نفر در سراسر جهان در سال 2012 بوده است.

همچنين توجه به اين نكته مهم است كه مرگ و مير تنها بخشي از بار سلامتي و اجتماعي را تشكيل مي دهد كه مي تواند به خشونت نسبت داده شود كه همچنين منجر به آزار غير كشنده، جنسي و رواني مي شود. علاوه بر اين، خشونت بار سنگيني را بر سيستم هاي بهداشتي و قضايي، خدمات رفاهي اجتماعي و اقتصاد جوامع تحميل مي كند.
 
يك چالش اجتماعيسطوح بالاي خشونت و جنايت در مناطقي مانند آفريقاي جنوبي اغلب نشانه‌هاي چالش‌هاي اساسي اجتماعي، اقتصادي و سياسي مانند نابرابري اجتماعي، شهرنشيني سريع، فقر، بيكاري و كاستي‌هاي سازماني است.

اثرات نامطلوب خشونت بر يك كشور نه تنها براي شهروندان آن، بلكه براي رفاه جامعه و كشور به عنوان يك كل مضر است. در بسياري از كشورها، تأثير خشونت به طور مستقيم و قابل توجهي رشد اقتصادي را كاهش داده و مانعي در كاهش فقر ايجاد مي‌كند، در حالي كه خشونت باعث آسيب‌هاي روحي و جسمي عميق مي‌شود و كيفيت زندگي را براي همه جامعه كاهش مي‌دهد.

اگرچه خشونت اغلب به عنوان بخشي اجتناب ناپذير از شرايط انساني ديده مي شود و به آن پاسخ داده مي شود، چنين فرضياتي در حال تغيير هستند، تمركز در حال گسترش است و تاكيد فزاينده اي بر پيشگيري از رفتار خشونت آميز و پيامدهاي آن است.

براي موفقيت تلاش هاي پيشگيري، بايد درك ما از اين پديده پيچيده افزايش يابد. قواعد اخلاقي ممكن است در سراسر جهان بسيار متفاوت باشد، و پرداختن به موضوع اغلب حساس خشونت، علل و پيامدهاي آن را به چالش بيشتري تبديل مي‌كند، با اين حال براي محافظت مؤثر از جان و كرامت انسان بايد به نوعي درك مشترك دست يافت.

برخي از افراد فقط به سلامت جسم اهميت مي دهند و توجهي به سلامت روان ندارند؛ اين در حالي است كه سلامت جسمي و رواني روي هم تاثيرگذار و از هم تاثيرپذير هستند.

منبع: ايسنا

 يك فرد از طريق انتخاب‌هاي زيبايي‌شناختي مانند لباس، اكسسوري، مدل مو، و روشي كه يك لباس را كنار هم قرار مي‌دهد، خود را بيان مي‌كند.
سبك بي زمان است. كسي كه شيك است ممكن است از روند مد پيروي كند يا نكند، اما هميشه به زيبايي شناسي خود وفادار مي ماند. سبك شخصي به‌جاي جذب ساده گرايش‌ها، در مورد ايجاد حس خود است.

چگونه در 5 مرحله استايل شخصي خود را پيدا كنيد يافتن سبك شخصي خود كاري نيست كه بتوانيد يك شبه انجام دهيد. اما استراتژي هايي وجود دارد كه مي توانيد از آنها براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد لباسي كه براي شما مناسب است استفاده كنيد.

به كمد خود نگاه كنيد به لباس هايي كه داريد فكر كنيد كه شما را خوشحال مي كند. وسايل مورد علاقه شما در كمد چيست؟ اين قطعات را بيرون بكشيد و به اين فكر كنيد كه چرا احساس خوبي به شما مي دهند. به وجه اشتراك آنها توجه كنيد. الهام بخش مد را پيدا كنيد. وقتي به دنبال الهام گرفتن از مد هستيد، از خانواده و دوستاني شروع كنيد كه سبك آنها را تحسين مي كنيد.

زماني را در رسانه‌هاي اجتماعي بگذرانيد و نحوه لباس پوشيدن دوستان و افراد مشهور را مشاهده كنيد، از لباس‌هاي غيررسمي مانند تاپ‌هاي كوتاه و ساق‌هاي بلند گرفته تا كت و شلوارهاي آماده براي كار. وبلاگ‌ها مملو از نكات مد و الهام‌بخش هستند، بنابراين چند بلاگر مد را پيدا كنيد كه سبك مورد علاقه‌تان است و در آرشيو آن‌ها براي لباس‌هاي مورد علاقه‌تان جستجو كنيد.

اگر سلبريتي يا اينفلوئنسر است كه سبك او را مي پسنديد، سعي كنيد دريابيد كه استايليست آن مشهور كيست و به دنبال الهام گرفتن از آنها باشيد. مجلات مد يكي ديگر از منابع عالي هستند. در مورد انواع مختلف سبك بياموزيد و آنهايي را كه بيشتر با آنها هماهنگ هستيد را شناسايي كنيد.

يك تابلوي خلق و خوي مد ايجاد كنيد. تابلوي خلق و خوي يك راه عالي براي كار در جهت توسعه سبك شخصي شماست. هنگامي كه الهام بخش مد خود را جمع آوري كرديد، تصاوير را در يك تابلوي خلق و خوي جمع آوري كنيد. حتي اگر الهام شما در همه جا وجود داشته باشد، ممكن است متوجه شويد كه بسياري از مدل‌هاي شما شلوار جين مي‌پوشند، بسياري از آنها لباس‌هاي ماكسي مي‌پوشند، بسياري از آن‌ها تاپ‌هايي با روكش مي‌پوشند اين هنوز يك حالت يا حال و هواي فراگير است. كه براي آن مي روي دو يا سه تصوير را انتخاب كنيد كه زيبايي شناسي گروه را نشان مي دهد و آن تصاوير را در تلفن خود نگه داريد تا بتوانيد هنگام خريد به آنها نگاه كنيد.يك كمد لباس كپسولي ايجاد كنيد.

كمد لباس كپسولي مجموعه اي از اصول اوليه است كه مي توانيد آنها را با هم تركيب كنيد تا ظاهري بي دردسر ايجاد كنيد. اينها قطعات كلاسيك در رنگ هاي خنثي هستند كه با همه چيز جور در مي آيند: يك لباس مشكي كوچك، يك ژاكت جين، تي شرت هاي ساده، يك لباس چرمي. ممكن است قبلاً برخي از اين موارد را در كمد خود داشته باشيد: مواردي را كه به شما احساس عالي مي‌كنند نگه داريد و هر چيز ديگري را با اصولي جايگزين كنيد كه واقعاً براي شما مفيد است.

اين آيتم‌ها ممكن است ساده باشند، اما به شما كمك مي‌كنند استايل منحصربه‌فرد خود را با ايجاد پايه‌اي براي قطعات هيجان‌انگيزتر نشان دهيد.با انتخاب هاي سبك منحصر به فرد آزمايش كنيد. هنگامي كه مجموعه كپسولي خود را ساختيد، وقت آن است كه قطعات منحصر به فردي را به كمد لباس خود اضافه كنيد كه شخصيت سبك شما را به نمايش بگذارد. اين ممكن است شامل آزمايش هايي باشد، بنابراين به ياد داشته باشيد كه اگر نظر خود را تغيير دهيد اشكالي ندارد.

انتخاب مدل مانتو 

انتخاب مانتو نيز از جمله مواردي است كه بسياري از بانوان را به خود درگير مي كند. انتخاب مدل مانتو كه با استايل شما هماهنگ باشد مي تواند شما را آراسته تر جلو دهد. اگر لاغر هستيد از مانتوهاي خيلي بلند استفاده نكنيد و اگر قد كوتاهي داريد مانتوهاي كوتاه مناسب شما نيست. 

انتخاب مقنعه براي بانوان

براي انتخاب مقنعه مناسب براي محيط هاي كاري، اداري، دانشگاهي و حتي محيط هاي دوستانه مي توانيد از مقنعه هاي جديد استفاده كنيد. مقنعه هاي طراحي شده جديد از تنوع بالايي برخوردارند و مدل هاي جديد انواع مقنعه را مي توانيد در سايت هاي فروش اينترنتي مقنعه پيدا كنيد. براي آشنايي بيشتر با انواع مقنعه به شما پيشنهاد مي كنيم روي لينك https://news.akhbarrasmi.com/news/140010055603917289/فروش-انواع-مقنعه-حجاب-و-ملزومات-حجاب-در-فروشگاه-حجاب-خورشيد/ كليك كنيد.  

خود تسكين دهنده يك استراتژي تنظيم هيجاني است كه براي به دست آوردن مجدد تعادل پس از يك رويداد ناراحت كننده استفاده مي شود.

بسياري از ما با آرام كردن ديگران در هنگام ناراحتي يا ترس آشنا هستيم، به خصوص اگر بچه داريم. با اين حال، زماني كه ما در بزرگسالي تحريك مي‌شويم، تنظيم احساسات مخرب بالقوه مانند خشم، ترس و غم دشوار است، به خصوص در يك فضاي عمومي مانند محل كار.

استراتژي‌هاي ناكافي خودآرام‌بخش نيز مي‌توانند در هنگام بروز سوء تفاهم يا تعارض، روابط صميمانه را مختل كنند.

در اين مقاله، رفتارها و تكنيك‌هاي خودآرام‌بخشي را مورد بحث قرار مي‌دهيم كه به تنظيم احساسات مخرب و مفيد براي سلامت روان كمك مي‌كند.

قبل از اينكه ادامه دهيد، فكر كرديم كه ممكن است بخواهيد سه تمرين شفقت به خود ما را به صورت رايگان دانلود كنيد. اين تمرين‌هاي دقيق و مبتني بر علم به شما كمك مي‌كند تا شفقت و مهرباني را كه به خودتان نشان مي‌دهيد افزايش دهيد و ابزارهايي را در اختيار شما قرار مي‌دهد كه به مشتريان، دانش‌آموزان يا كارمندان كمك مي‌كند تا نسبت به خودشان شفقت بيشتري نشان دهند.

از نظر روانشناسي خودآرامبخشي چيست؟

خود تسكين دهنده به تنظيم مجدد سيستم هاي بدن پس از يك پاسخ استرس حاد و بازيابي هموستاز كمك مي كند. همه افراد پس از يك شوك يا پس از ضربه يا ناراحتي به آرامش نياز دارند. رفتارهاي معمول خود تسكين دهنده شامل دستيابي به يك نوشيدني الكلي يا يك وان بستني است. با اين حال، اين نوع رفتارهاي خود تسكين دهنده مي تواند مشكلات بيشتري ايجاد كند.

گاهي اوقات افراد ديگر براي ارائه حمايت اجتماعي يا تسكين مورد نياز در اطراف نيستند. مهارت‌هاي خودآرام‌بخشي بسيار مهم هستند، اگرچه در مواقعي كه بيشتر به آن‌ها نياز است، تمرين آن‌ها آسان نيست. غالباً، بيش از حد موقتي مي تواند ظرفيت ما را براي انتخاب و درگير شدن در رفتارهاي مثبت خود آرامش بخش كاهش دهد.

 اساساً، مشتري تشويق مي‌شود بپذيرد كه در آن زمان، روش‌هاي مقابله‌اي قديمي آنها بهترين راهي بود كه مي‌توانستند احساسات عميقاً ناراحت‌كننده را تنظيم كنند. يادگيري تحمل پريشاني مستلزم يادگيري تكنيك‌هاي خودآرام‌بخشي است كه مي‌تواند احساسات را بدون توسل به رفتارهاي خودشكوفايي تنظيم كند.

يكي از راه‌هاي كمك به مشتريان براي كسب مهارت‌هاي خودآرام‌بخشي اين است كه از آنها بخواهيم جعبه يا جعبه ابزار خودآرام‌بخشي بسازند.

به طور معمول، يك جعبه خود تسكين دهنده شامل اشياء يا يادآوري هايي در مورد چگونگي تسكين هر پنج حواس است: بوهاي آرامش بخش مانند شمع هاي معطر، روغن هاي ضروري، يا لوسيون بدن. طعم هاي دلپذير مانند دمنوش هاي گياهي يا تنقلات مورد علاقه؛ چيزهاي تسكين دهنده براي لمس مانند ژاكت مورد علاقه، بسته بندي، يا توپ استرس. مناظر آرامش بخش مانند عكس هاي عزيزان، حيوانات خانگي يا مكان هاي مورد علاقه. و صداهاي آرامش بخش مانند يك قطعه موسيقي مورد علاقه يا آهنگ مراقبه هدايت شده.

توصيه زير ممكن است بديهي به نظر برسد، اما مهم است.

• محل مطالعه را در نظر بگيريد. هميشه در مكاني با نور خوب و ساكت و بدون مطالعه مطالعه كنيد

باعث حواس پرتي مي شود و عادت به خواندن مطالب دانشگاهي در رختخواب نكنيد! (مگر اينكه شما

مي خواهم بخوابم).

• در حين خواندن آواز نخوانيد. اين كار شما را كند مي كند، به تمركز كمك نمي كند، و

منجر به رويكردهاي بد خواندن خواهد شد.

• در زمان هايي كه مي توانيد تمركز كنيد مطالعه كنيد و با مصرف آن تمركز خود را حفظ كنيد

استراحت هاي كوتاه منظم، شايد هر 30 يا 45 دقيقه.

• وظايف خواندن را براي خود تنظيم كنيد

• به ياد داشته باشيد كه خواندن اغلب بيش از آنچه انتظار داريد طول مي كشد و اغلب اوقات نياز داريد

فراتر از متون تنظيم شده برويد. به خودت زمان كافي بده!

ترن هوايي پس از يك صعود طولاني و آهسته براي كسري از ثانيه در اوج مسير شيب دار خود ترديد مي كند. شما مي دانيد كه قرار است چه اتفاقي بيفتد - و اكنون راهي براي اجتناب از آن وجود ندارد. وقت آن است كه به نرده آويزان شويد، كف دست‌ها عرق كرده، ضربان قلبتان تند مي‌زند و خودتان را براي سواري وحشيانه آماده كنيد.

ترس چيست؟

ترس يكي از اساسي ترين احساسات انسان است. در سيستم عصبي برنامه ريزي شده است و مانند يك غريزه عمل مي كند. از زماني كه نوزاد هستيم، به غرايز بقاي لازم براي پاسخ دادن با ترس در هنگام احساس خطر يا احساس ناامني مجهز شده ايم.

ترس به محافظت از ما كمك مي كند. ما را نسبت به خطر هوشيار مي كند و ما را براي مقابله با آن آماده مي كند. احساس ترس در برخي شرايط بسيار طبيعي - و مفيد است. ترس مي تواند مانند يك هشدار باشد، سيگنالي كه به ما هشدار مي دهد مراقب باشيم.

مانند همه احساسات، ترس بسته به موقعيت و شخص مي تواند خفيف، متوسط ​​يا شديد باشد. احساس ترس مي تواند كوتاه باشد يا بيشتر طول بكشد.

ترس چگونه اتفاق مي افتد

وقتي خطر را احساس مي كنيم، مغز فوراً واكنش نشان مي دهد و سيگنال هايي را ارسال مي كند كه سيستم عصبي را فعال مي كند. اين باعث پاسخ هاي فيزيكي مانند ضربان قلب سريع تر، تنفس سريع و افزايش فشار خون مي شود.

خون به گروه هاي عضلاني پمپاژ مي شود تا بدن را براي فعاليت فيزيكي (مانند دويدن يا مبارزه) آماده كند. پوست براي خنك نگه داشتن بدن عرق مي كند. برخي از افراد ممكن است متوجه احساسات در معده، سر، قفسه سينه، پاها يا دست ها شوند. اين احساسات فيزيكي ترس مي تواند خفيف يا قوي باشد.

اين پاسخ به عنوان «جنگ يا گريز» شناخته مي‌شود، زيرا اين دقيقاً همان چيزي است كه بدن خود را براي انجام آن آماده مي‌كند: مبارزه با خطر يا دويدن سريع براي فرار. بدن در اين حالت جنگ-فرار مي ماند تا زماني كه مغز يك پيام "كاملا واضح" را دريافت كند و پاسخ را خاموش كند.

گاهي اوقات ترس توسط چيزي مبهوت كننده يا غيرمنتظره (مانند صداي بلند) ايجاد مي شود، حتي اگر واقعاً خطرناك نباشد. اين به اين دليل است كه واكنش ترس فوراً فعال مي شود - چند ثانيه سريعتر از آن چيزي كه بخش متفكر مغز بتواند آنچه را كه در حال رخ دادن است پردازش يا ارزيابي كند. به محض اينكه مغز اطلاعات كافي به دست آورد تا متوجه شود كه هيچ خطري وجود ندارد ("اوه، فقط يك بالون مي تركد - واي!")، واكنش ترس را خاموش مي كند. همه اينها مي تواند در چند ثانيه اتفاق بيفتد.

ترس هايي كه مردم دارند

ترس كلمه اي است كه براي توصيف واكنش عاطفي خود به چيزي كه خطرناك به نظر مي رسد استفاده مي كنيم. اما كلمه "ترس" به شكل ديگري نيز به كار مي رود: براي نام بردن از چيزي كه شخص اغلب از آن احساس ترس مي كند.

مردم از چيزها يا موقعيت هايي مي ترسند كه احساس ناامني يا نامطمئني در آنها ايجاد مي كند. به عنوان مثال، كسي كه شناگر قوي نيست ممكن است از آب عميق ترس داشته باشد. در اين مورد، ترس مفيد است زيرا به فرد هشدار مي دهد كه ايمن بماند. كسي مي تواند با يادگيري نحوه شناي ايمن بر اين ترس غلبه كند.

اگر ترس به فرد هشدار دهد كه در برابر چيزي كه مي تواند خطرناك باشد، ايمن بماند، مي تواند سالم باشد. اما گاهي اوقات ترس غيرضروري است و بيش از آن چيزي كه شرايط لازم است باعث احتياط مي شود.

بسياري از مردم ترس از سخنراني در جمع دارند. خواه ارائه گزارش در كلاس، سخنراني در يك مجلس، يا خواندن خطوط در نمايشنامه مدرسه، صحبت كردن در مقابل ديگران يكي از رايج ترين ترس هايي است كه مردم دارند.

افراد تمايل دارند از موقعيت ها يا چيزهايي كه از آنها مي ترسند اجتناب كنند. اما اين به آنها كمك نمي كند بر ترس غلبه كنند - در واقع، مي تواند برعكس باشد. اجتناب از چيزي ترسناك ترس را تقويت مي كند و آن را قوي نگه مي دارد.

افراد مي توانند با دادن فرصتي براي يادگيري و عادت كردن تدريجي به چيز يا موقعيتي كه از آن مي ترسند، بر ترس هاي غيرضروري غلبه كنند. به عنوان مثال، افرادي كه با وجود ترس از پرواز پرواز مي كنند، ممكن است به احساسات ناآشنا مانند برخاستن يا تلاطم عادت كنند. آنها ياد مي گيرند كه انتظار چه چيزي را داشته باشند و اين فرصت را دارند كه ببينند ديگران براي آرامش و لذت بردن از پرواز چه مي كنند. مواجهه تدريجي (و ايمن) با ترس به فرد كمك مي كند بر آن غلبه كند.

ترس در دوران كودكي

ترس هاي خاصي در دوران كودكي طبيعي هستند. اين به اين دليل است كه ترس مي تواند واكنشي طبيعي به احساس عدم اطمينان و آسيب پذيري باشد - و بسياري از آنچه كودكان تجربه مي كنند جديد و ناآشنا است.

بچه هاي خردسال اغلب از تاريكي، تنها بودن، غريبه ها و هيولاها يا ديگر موجودات خيالي ترسناك مي ترسند. بچه‌هاي مدرسه‌اي ممكن است وقتي هوا طوفاني است يا در اولين خوابيدن بترسند. همانطور كه رشد مي كنند و ياد مي گيرند، با حمايت بزرگسالان، اكثر بچه ها مي توانند به آرامي بر اين ترس ها غلبه كنند و از آنها پيشي بگيرند.

برخي از كودكان نسبت به ترس‌ها حساس‌تر هستند و ممكن است براي غلبه بر آن‌ها مشكل داشته باشند. وقتي ترس‌ها فراتر از سن مورد انتظار باقي مي‌مانند، ممكن است نشانه آن باشد كه فردي بيش از حد ترسيده، نگران يا مضطرب است. افرادي كه ترس‌هايشان خيلي شديد است يا خيلي طولاني است، ممكن است براي غلبه بر آنها به كمك و حمايت نياز داشته باشند.